Fotograferen in het bos is een onderdeel van landschapsfotografie die ik nog maar bar-weinig heb gedaan. Sterker nog, ik vond dat het maar eens tijd werd om het de allereerste keer te gaan doen. Zeker na het lezen van Woodscapes werd ik geprikkeld om dit onderdeel van landschapsfotografie toch maar eens op te pakken. In feite veranderd er niets aan de planning en voorbereiding, want het mooiste licht blijft uiteraard als de zon net op komt. Wel hoop je op mist, want mist in een bos creëert een bijzonder mysterieuze sfeer.

Waar anders dan de allereerste keer fotograferen in het bos, moet je zijn dan in het Speulderbos? Wellicht het allermooiste bos dat Nederland kent en bekend is bij vrijwel alle (landschap)fotografen. Het gebied ligt in het noordwesten van de Veluwe, oostelijk van Putten in de gemeenten Putten (Sprielderbos) en Ermelo (Speulderbos). Het maakt deel uit van het door Europese regelingen beschermde Natura2000-gebied de Veluwe. Het gebied strekt zich uit globaal tussen de weg tussen Putten en Garderen in het zuiden tot het dorp Garderen en het Houtdorperveld, het gehucht Speuld en de Ermelose heide in het oosten en noorden. De grootte van het gebied is circa 3.300 hectare. Daarvan bestaat zo’n 300 hectare van het Speulderbos, vooral in de omgeving van het gehucht Drie, uit bomen die door hun grillige vorm lijken te dansen. Het Speulderbos wordt in de volksmond dan ook het “bos van de dansende bomen” genoemd.