Liever de video zien? Scroll dan helemaal naar beneden of klik hier.

Back in the days

In 2009 kocht ik mijn allereerste camera, een Canon 450D. Geen idee wat ik ermee ging doen en ik had eerlijk gezegd het idee dat deze camera, net als mijn HD videocamera (ja, die was toen serieus duur omdat hij in HD schoot) in de kast zou belanden. Hoe en wat ik precies ging fotograferen, daar moest ik allemaal nog achter komen, eerst maar eens zien of ik deze hobby wel echt leuk zou vinden.

Niet geheel toevallig had ik deze camera in bezit vlak voordat mijn tweede dochter werd geboren en kort daarna volgde een mooie reis naar Mexico. Super mooie momenten dus om erachter te komen, of deze hobby een vervolg zou krijgen!

Gevoel krijgen

Mijn eerste ervaring smaakte naar meer en op zich ging het fotograferen me goed af. Helaas had je terug in de tijd geen uitgebreide tutorials op Youtube en moest je redelijk zelf uitzoeken hoe je nou mooi, scherpe foto’s maakte met een goede compositie. Er was slechts één partij die wel fotografie filmpjes aanbod, dat was Zoom.nl. Op YouTube staan de filmpjes van Marcel Scholing en Jeroen Jazet nog steeds. Ik kreeg zoveel inspiratie door deze filmpjes, dat ik alles uit ging proberen. Dierenfotografie, macro, portretten, noem het maar op! Toch merkte ik dat ik continu terug bleef vallen op twee onderwerpen, stadsgezichten en landschappen.

En dan wil je meer

Als je je gevoel volgt en steeds meer terecht komt in stadsgezichten en landschappen, dan ga je ook steeds hogere eisen stellen aan de resultaten. De foto’s moeten scherper, mooier. Als je de techniek eenmaal onder de knie hebt, is de volgende stap een scherpere lens. Zo verving ik mijn kitlens voor de mooie Canon 17-55 met 2.8 diafragma. Nog nooit eerder had ik kunnen werken met 2.8! Niet dat ik er veel aan had tijdens het schieten van steden en landschappen, dus om toch dit diafragma te kunnen ervaren af en toe weer wat portretten gedaan. Daarna uiteraard de wens om WIJDER te kunnen schieten dus een Tokina 12-24 en de wens om meer TELE te hebben, dus een Canon 70-200 F4.

FullFrame is the way to go

Na 3 jaar rommelen met verschillende lenzen was het tijd voor een nieuwe stap. Full-frame was the way to go en ook de meest logische stap. Maar welke Full-frame camera ging het worden? Ik zat met bepaalde lenzen die alleen paste op de APS-C camera’s, die moesten dan maar worden verkocht. Ik had inmiddels ook wat lenzen die ook op een Canon Full-frame camera pasten. Verkopen = verlies, dus ik besloot om zo min mogelijk te verkopen en zoveel mogelijk her te gebruiken. Het zou dus een nieuwe Canon Full-frame camera worden en op dat moment was er één (betaalbare) koning, de Canon 5D mark II.

Mogelijkheden ten top

De range aan lenzen die ik had, namelijk van 12 tot 200 vond ik wel erg prettig werken. Omdat APS-C een cropfactor van 1.6x heeft, kon ik dus zo uitrekenen wat ik terug moest kopen voor dezelfde range. De meest logische keus was daardoor de Canon 17-40 (super wijd), de Canon 24-105 (wat een bereik) en de Canon 70-200 (mooi wit!). Wat kreeg ik een prachtige foto’s uit die Full-Frame camera zeg, ik kon er echt van genieten. Ook de performance in moeilijke omstandigheden bij ISO voelde lekker. Ik kon maar liefst tot ISO 3200 redelijk goed wegkomen!

Een nieuwe weg, PRIMES

In 2015 besloot ik dat het allemaal anders moest. Ik analyseerde mijn Lightroom catalog op gebruikte focale lengtes en kwam tot 1 conclusie. Elke lens gebruik ik in slechts 2 standen, OF geheel aan de minste mm’s OF geheel aan de meeste mm’s. Mijn 24-105 met dat lekkere bereik, gebruik ik dus helemaal niet in het midden. Die gebruikte ik vooral op 24mm OF op 105mm. Waarom dan niet lenzen kopen die op die focale lengtes de beste waren? En zo kroop ik richting het gebruik van prime-lenzen. Ik behield het bereik, maar het diafragma en de scherpte werden natuurlijk 1000x beter. Zo ging ik van 17 naar 14mm, wat een stuk wijder is, van 24mm F4 naar 24mm F1.4 en van 200mm F4 naar 135mm F2. Hoge ISO en laag diafragma, ik kon alle omstandigheden aan!

Ik bleef trouw

Ondanks dat iedereen om me heen overstapte op andere camera’s, bleef ik mijn Canon 5D mark II trouw. Natuurlijk had hij down-sides, vooral op gebied van focus maar ik richtte me steeds meer op zonsopkomst, zonsondergangen en blue hours, waarom had ik dan 65000 focuspunten nodig? Ik stelde gewoon handmatig scherp, probleem opgelost! Inmiddels waren er nieuwere camera’s, een Canon 6D, maar ook 5DIII. Daarnaast stond deed de spiegelloze camera zijn intrede, maar stond nog wel echt in de kinderschoenen.

Het werden 7 mooie jaren

Sinds de intrede van mirror-less camera’s heb ik altijd wel met een schuin oog naar deze nieuwe ontwikkeling gekeken. In het begin zag je overduidelijk dat zowel Canon als Nikon niet overtuigd waren van deze nieuwe techniek, terwijl andere merken hier vol op inzetten. Tot in 2018 de druk zo groot werd op deze twee partijen dat zowel Canon als Nikon een mirror-less camera aankondigden. Maar wat verwacht je van een merk, dat zijn eerste serieuze poging doet om een mirror-less camera te maken? Als er één ding is wat ik heb geleerd in mijn leven, is dat ik geen early-adapter moet zijn. Die ellende laat ik wel aan anderen over.

Canon lenzen en Sony camera’s

En nu? Bij Canon blijven, die 2 generaties mirror-less camera’s achterloopt op bijvoorbeeld Sony? Eerlijk gezegd had ik de irreële hoop dat Canon direct met een mirror-less camera zou komen die direct de concurrentie aankon met de Sony A7III. Natuurlijk was dit niet realistisch. Toen de Canon EOS-R werd aangekondigd was het al vrij duidelijk, ik moet de moed verzamelen om over te stappen. Maar wat doe ik met mijn huidige lenzen, die alleen op Canon passen? WRONG! Er bestaat gewoon een Sigma converter die ervoor zorgt dat Canon EF lenzen passen, maar ook auto-focussen op een Sony camera! Say what? Juist, het lijkt wel of ik er letterlijk in-gezogen wordt. Er is geen weg terug. I’m going Sony!

De toekomst… Voordelen van Mirror-less?

De voordelen van de Sony A7III zijn legio. Er zijn een aantal punten die ik direct ga merken. Zo was het enige betrouwbare focuspunt op de Canon 5DII het middelste punt, op de Sony zit een viewfinder breed net aan focuspunten. Buiten al deze focuspunten zit zelfs Eye-AF! Dit betekent dat de auto-focus meebeweegt op de ogen. Na update 3 is het zelfs mogelijk om te switchen tussen mensen en dieren!

Op zich lijk ik hier niet veel aan te hebben, maar waar ik het nog niet over heb gehad is dat ik het grootste deel van mijn fotografie inkomsten haal uit het fotograferen van evenementen. Dan is dit een geweldige uitkomst!

Slotgedachten

Uiteindelijk gaat het natuurlijk allemaal niet om de spullen die je hebt. Je kan nog zoveel spullen hebben, maar als je er nooit op uit trekt heb je er ook geen plezier van. Ik zie gear vooral om je het leven gemakkelijker te maken. Zo is een waterpas super handig, maar uiteraard kun je zonder. Hetzelfde geldt voor 9 van de 10 features die op nieuwe camera’s zitten.

Ga erop uit, geniet van de omgeving en als het meezit kom je terug met mooie foto’s… wat voor gear je ook hebt!